Depressie
Depressies kennen we in vele vormen. Met name worden reactieve (een
depressie als reactie op een bepaalde gebeurtenis) en endogene (een depressie
zonder aanwijsbare oorzaak) onderscheiden. Daarnaast kennen we de bipolaire
stoornissen waarbij depressieve en manische gemoedstoestanden elkaar afwisselen.
Een zeer frequent voorkomende en vaak miskende vorm is de postnatale depressie.
In de reguliere geneeskunde wordt depressie veelal gekoppeld aan een tekort aan
serotonine in het zenuwstelsel. De therapie bestaat dan ook primair uit het
voorschrijven van “serotonine re-uptake remmers”, waardoor de serotonine in het
zenuwstelsel toeneemt. Weliswaar verbetert de stemming hierdoor na een aantal
weken meestal, het gevoel vlakt hierdoor ook af. De hiermee behandelde mensen
krijgen iets zombie-achtigs. Daarnaast zijn bijwerkingen, met name
gewichtstoename, helaas zeer frequent.
De therapie in mijn praktijk berust op een geheel ander
uitgangspunt. Niet de serotonine maar het TRF (thyreoid stimulating hormon
releasing factor), een neuropeptide mede verantwoordelijk voor de regulatie van
de schildklier, is de primaire chemische oorzaak van een depressie. Serotonine
is slechts een signaal van een verhoogd stressniveau, iets wat altijd gekoppeld
is aan een depressieve toestand. Met name bij endogene depressies, dus daar
waar de reguliere geneeskunde geen oorzaak weet, is deze stof verstoord. Hieraan
ligt veelal een trauma ten grondslag, waar we evenwel geen bewuste herinnering
van hebben in ons normale dagbewustzijn, zeer frequent in de vorm van een
geboortetrauma. In geval van een postnatale depressie is dit zelfs een 100%
opgaande relatie. Een andere mogelijkheid van verstoring van het TRF is te
zoeken in de verdere functies van dit neuropeptide. Het is namelijk gekoppeld
aan het functioneren van het keelchakra en de daarbij horende 5e energetische
laag. Deze laag staat voor ons spiritueel bewustzijn, iets wat niet bepaald
veel ruimte krijgt in onze op materiële waarden gebaseerde maatschappij. Dit alleen al is reden genoeg om
depressief te zijn.
De therapie is hier, net als
bij angststoornissen, voornamelijk homeopathisch. Door middel van de hierdoor
verkregen stimulans van de nachtelijke verwerking krijgen we niet alleen de gelegenheid om oude trauma’s op te
ruimen, maar ook om ons blikveld op de dagelijkse beslommeringen (in eerste
instantie onbewust) te verruimen. In ernstige gevallen adviseer ik daarnaast
vaak om een vorm van regressie therapie te volgen om een bewustwordingsproces
van de onderliggende trauma’s te bevorderen waardoor ze tevens voor emotionele
verwerking toegankelijk worden.